Manuele therapie in Nederland

Gerrit van der Bijl (1909-1977) was van oorsprong osteopaat en heeft de op dat moment geldende opvattingen over het menselijk bewegen in de jaren vijftig onder de loep genomen. Hij bestudeerde de osteopathie alsmede de chiropractie. Uit zijn nieuwe zienswijze is de manuele therapie ontstaan met in 1960 de bijpassende opleiding manuele therapie, die aanvankelijk te Amsterdam, later te Utrecht en nu in Nieuwegein gevestigd werd. Centraal in de manuele therapie staat het optimaliseren van het gehele bewegingspatroon. Bewegingen vinden plaats in gewrichten. Tijdens een behandeling worden gewrichten in het totale bewegingsapparaat bewogen op een zachte en zo mogelijk pijnvrije manier. Er is absoluut geen sprake van het zogenaamde “kraken” of “rechtzetten”, omdat voortschrijdende inzichten over de vorm en functie van gewrichten dicteren dit niet te doen. De behandeling is specifiek voor elk individu en elk gewricht.
Deze gedachtes staan nog steeds centraal binnen de methode Manuele Therapie e.s. / systeem v/d Bijl / Utrechtsche methode.

Andere opleidingen Inmiddels ontstonden ook andere opleidingen als specialisatie binnen en buiten de fysiotherapie die manipulatieve technieken doceerden vanuit de denkwijze van rechtzetten, blokkeren, scheefstaand. Deze methoden zijn ten eerste gericht op het vinden en diagnosticeren van de klacht. Tevens gebruiken deze methoden naast een keur aan fysiotherapeutische handelingen tevens high velocity.
Deze specialisaties zijn ook de naam manuele therapie gaan gebruiken, waardoor het volstrekt onduidelijk is geworden wat de term manuele therapie nu inhoudt.
De titel manueel therapeut is niet beschermd en er zijn beoefenaars van verschillend pluimage die zich met deze term tooien.